Inspiratie nodig?
Ontvang maandelijks de nieuwste theater- en concerttips in je inbox!
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Let op: langere levertijd op standaard verzendingen (brievenbuspost) i.v.m. drukte bij PostNL. Onze excuses hiervoor. Wil je Podium Cadeaukaart snel ontvangen / cadeau geven? Haal Podium Cadeaukaart in de winkel, bij de verkopende podia of kies voor de digitale Podium Cadeaukaart (24/7 leverbaar).
Terug naar overzicht
De Allegorie van het Verlangen
Zefiro Torna en Vocalconsort Berlin brengen, samen met Ghalia Benali, De Allegorie van het Verlangen: een programma rond het Hooglied waarin middeleeuwse en barokke muziek samensmelt met traditionele en hedendaagse Arabische liederen tot een universele lofzang op liefde en verlangen.
Zefiro Torna en Vocalconsort Berlin verbinden het Hooglied met westerse en Arabische muziek
De Allegorie van het Verlangen is een programma gebouwd rond het Bijbelse Hooglied, waarin westerse, middeleeuwse en barokke muziek wordt verbonden met traditionele en hedendaagse Arabische liederen.
Het project ontstond toen dramaturg Folkert Uhde Zefiro Torna uitnodigde voor het jubileum van Vocalconsort Berlin. Samen zochten ze naar een thema en vonden dat in het Hooglied, de oud-testamentische liefdespoëzie met Oosterse wortels. Ze betrokken zangeres en kunstenares Ghalia Benali, waarmee de puzzelstukjes op hun plaats vielen. Zefiro Torna brengt middeleeuwse en renaissancemuziek mee, Vocalconsort Berlin de laat-renaissance en barok. Ghalia Benali, Tunesisch-Belgisch, leeft tussen Oost en West en ervaart de turbulentie in beide werelden van binnenuit. Via haar contacten met jonge Arabische dichters ontstonden nieuwe teksten die het Hooglied-thema naar vandaag vertalen.
Het resultaat is een voorstelling die verder gaat dan allegorie en terugkeert naar de kern van de oude liefdesverzen: een universele lofzang op verlangen, liefde, gelijkwaardigheid en schoonheid. De muziek omvat werken van onder anderen Hildegard von Bingen, Guillaume de Machaut, Heinrich Schütz, Orlandus Lassus en Claudio Monteverdi, afgewisseld met eigentijdse composities van Ghalia Benali en traditionele Arabische liederen zoals Araftu'l Hawa en Lama Bada.
