Duncan dirigeert Mahler 9
Chef-dirigent Duncan Ward brengt Mahlers allesomvattende Negende symfonie: een werk waarin liefde, verdriet en een rotsvast geloof in het leven samensmelten tot een hoopvolle vaarwelgroet.
Mahlers hoopvolle vaarwelgroet vol liefde, verdriet en levenslust
Ieder jaar neemt chef-dirigent Duncan Ward een magistrale symfonie van Gustav Mahler onder zijn hoede. Dit keer staat de allesomvattende Negende symfonie op het programma, een waar huzarenkarwei voor orkest en dirigent.
In zijn laatste symfonie komt alles samen voor Mahler: liefde, verdriet, de dood en een rotsvast geloof in het leven. Persoonlijk leed, waaronder het verlies van zijn dochtertje en een ernstige hartkwaal, vormde de aanleiding voor deze diepgevoelde compositie. Teruggetrokken in een zomerhuisje gooide Mahler nog één keer alle compositorische energie in de strijd.
De vierdelige symfonie voelt als één grote, hoopvolle vaarwelgroet. Ze wordt omlijst door twee intense, langzame delen die tot de beste muziek van Mahler behoren, terwijl twee kortere, verkwikkende delen de levensenergie vasthouden. Hoewel Mahler de dood in de ogen staart, straalt zijn symfonie hoopvol optimisme uit. Zijn liefde voor de natuur en het leven klinkt door in iedere noot – zoals hij het zelf verwoordde: "Ik ben dorstiger naar het leven dan ooit."