ECLIPSE
Léo Rousselet creëert in ECLIPSE met minimale middelen een intieme, dromerige jongleersolo waarin licht, objecten en waarneming een eigen spel spelen. Wat herkenbaar begint, kantelt langzaam naar een absurd universum waarin niets meer vanzelfsprekend is.
Intieme jongleersolo van Léo Rousselet over licht, objecten en waarneming
In ECLIPSE creëert Léo Rousselet met minimale middelen een intieme, dromerige en verrassende jongleersolo waarin licht, objecten en waarneming een heel eigen spel gaan spelen. Wat begint als een herkenbare situatie, kantelt langzaam naar een absurd universum waarin niets meer vanzelfsprekend is. Het lijkt op het gevoel dat je had toen je als kind voor het eerst door een chipszak naar de zonsverduistering keek en de aarde voor even leek te veranderen van gedaante.
Op de vloer staan een stoel, een hanglamp en bungelt het touwtje van een lichtschakelaar. Oude tangomuziek klinkt zacht door de ruimte en alles lijkt zorgvuldig opgesteld. Onder die ene lamp zit een man, helemaal alleen. Wanneer het licht aan- en uitgaat, verandert ook de werkelijkheid. In het donker verschijnt een bal om mee te jongleren. Maar wat het duister geeft… kan het dat ook weer afnemen? Wat als oorzaak en gevolg hun grip verliezen en alles wat vertrouwd lijkt steeds vreemder wordt?
Met ECLIPSE laat Léo Rousselet je op het puntje van je stoel achter met open mond.