GEEN VAARWEL
In GEEN VAARWEL brengt Naomi Inez een indringend muzikaal eerbetoon aan haar moeder en alle vrouwen die door dodelijk geweld om het leven kwamen. Een rauwe, tedere solo die femicide zichtbaar maakt, met Lucie de Saint Vincent aan de piano.
Magisch muziektheater dat de verborgen problematiek rondom femicide zichtbaar maakt
In GEEN VAARWEL brengt theatermaker Naomi Inez een krachtig en indringend eerbetoon aan haar kunstzinnige, excentrieke moeder én aan alle vrouwen die door dodelijk geweld om het leven zijn gekomen. Met deze taboedoorbrekende, muzikale en dynamische solo geeft ze een stem aan de stemlozen, doorbreekt ze stigma's en maakt ze de vaak verborgen problematiek rondom femicide zichtbaar.
Naomi verweeft vier fases uit haar leven in de voorstelling: als klein meisje achter de piano, als jonge twintiger tijdens de vermissing van haar moeder, als jonge moeder in gesprek met haar dochter die vragen stelt over de dood van haar oma, en als vrouw in het heden, na het lezen van het politiedossier 27 jaar later in Hasselt. Het slot is voor de hoopvolle woorden uit haar boek Vaarwel Picasso, geïnspireerd op de laatste boodschap van haar moeder: "Aan mijn dochter Ploempje, Geen vaarwel."
Deze solo is rauw, teder en urgent, en laat zien hoe kunst kan helen en stilte kan omzetten in woorden, muziek en betekenis. Naomi Inez Wielinga speelt samen met pianiste Lucie de Saint Vincent, met dramaturgie en spelregie van Annemiek Nienhuis en Anke Boerstra. Na afloop volgt een nagesprek onder leiding van criminoloog Gert Jan Slump.