Grens
Een fysieke en visuele voorstelling over controle, isolatie en het verlangen naar perfectie. Twee vrouwen streven naar volmaaktheid, tot hun zoektocht naar schoonheid uitgroeit tot een verstikkend systeem.
Een fysieke voorstelling over controle, isolatie en de obsessie voor perfectie
GRENS is een fysieke en visuele voorstelling over controle, isolatie en het menselijke verlangen naar perfectie. Vertrekkend vanuit gesprekken met mensen die vrijwillig en onvrijwillig in afzondering leven, zoals monniken, mensen met slapeloosheid, ziekte of controledwang, onderzoekt de voorstelling hoe rituelen en systemen zich in het lichaam nestelen.
Waarom sluiten we onszelf op? Om te genezen. Om te geloven. Om te beschermen. Om te overleven. In afzondering ontstaat een nieuwe orde: rituelen bieden houvast en herhaling wordt troost.
Twee vrouwen streven naar de ultieme perfectie. Elke beweging wordt verfijnd, elke afwijking gecorrigeerd. Precisie wordt een religie, perfectie een obsessie. Wat begint als harmonie, groeit uit tot een gesloten systeem: een schoonheid die geen barsten duldt, tot de perfectie zichzelf verstikt.
GRENS is een systeem dat in eerste instantie schoonheid uitstraalt, maar onder de druk van perfectie verstikkend wordt.