She was born for happiness
Een kritische bevraging van de maatschappelijke druk om gelukkig te zijn, waarin persoonlijke verhalen versmelten met literatuur en kunst. Alledaagse voorwerpen worden stille getuigen van zelfbeschadiging, getoond als reactie op structureel geweld in plaats van een individueel probleem.
Een kritische blik op de druk om gelukkig te zijn en de ruimte voor pijn
Deze voorstelling bevraagt op kritische wijze de maatschappelijke verwachting om positief, gelukkig en succesvol te zijn, terwijl er weinig ruimte is voor pijn, twijfel en ongemak.
Persoonlijke ervaringen versmelten met verhalen uit literatuur, films en beeldende kunst, waarbij alledaagse voorwerpen zoals een bloemenvaas, een tafelkleed en een collectie porselein plotseling stille getuigen worden van handelingen van zelfbeschadiging.
Zonder het sensationaliseren van trauma of het romantiseren van pijn, wordt geprobeerd dit thema bespreekbaar te maken. De voorstelling toont zelfbeschadiging als reactie op structureel geweld, in plaats van als een individueel probleem, en is een poging om bij de pijn te blijven in plaats van weg te kijken.