Silence of the Dogs
Op hete zomerdagen cirkelt een vrouw rusteloos tussen raam en keukentafel. Een hond, een opdringerige buurman en een mysterieuze plas bloed roepen vragen op. Het publiek reconstrueert zelf het verhaal in dit tekstluwe, beeldende theaterstuk vol filmische invloeden.
Beeldenpuzzel over een vrouw die zich verzet tegen een dreigende, hectische wereld
Hete zomerdagen, nauwelijks lucht. Een vrouw zoekt verkoeling, cirkelend tussen raam en keukentafel, dag en nacht. De televisie op de tafel spuwt beelden, in het raam fonkelt zelfs overdag een ster. Alleen de hond die aan de deur verschijnt kan de vrouw een glimlach ontlokken.
Een opdringerige buurman zoekt contact: langs het raam, bij de deur en uiteindelijk zelfs aan tafel. Wat is hier aan de hand? Wat drijft deze vrouw, die ster, die hond, en waarom ligt er plotseling een plas bloed op de keukenvloer?
Aan het publiek om het verhaal te reconstrueren in dit tekstluwe theaterstuk dat als een beeldenpuzzel voor je opdoemt. In Silence of the Dogs verbeeldt de maker het verzet van een eenzame vrouw in een hectische en dreigende wereld. Dat gebeurt met een vette knipoog naar de filmwereld: Hitchcockiaanse suspense ontmoet Tarantino-achtig geweld en Chantal Akermans oog voor de vrouwelijke ervaring.