The quiet
Een onderdompeling in geluid, licht en lijven. Drie performers laten de stilste bewegingen van het lichaam zien, terwijl het publiek rondom het theatrale stilleven beweegt. Een indringende ode aan het lichaam in zijn puurste, kwetsbaarste vorm.
Een indringende onderdompeling in geluid, licht en de kwetsbaarheid van het lichaam
Theatermaker en choreograaf Anthony van Gog werkt op het snijvlak van beweging, licht en geluid. Met The quiet laat hij het publiek niet alleen kijken, maar vooral ook voelen. Centraal in de ruimte, op een verhoogd platform, liggen drie performers. De stilste bewegingen van het lichaam, rillingen van slapeloosheid, opwinding en vermoeidheid ontvouwen zich. Badend in het licht, in elkaar, in het zweet. Voortgedreven door muziek en de puls van het lichaam.
Het publiek beweegt rondom dit theatrale stilleven en wordt uitgenodigd steeds opnieuw positie te kiezen ten opzichte van het geluid, de ander en de performers. Kom dichterbij of neem afstand: wat eerst stil lijkt, blijkt vol beweging. Wat herkenbaar is, voelt vreemd. Een harteklop, onwillekeurige spierspanning, bewuste ontspanning, een zucht, een kreun.
Met een ingenieuze scenografie van onzichtbare microfoons, filmisch geluidsbeeld en intiem schilderend licht wordt het onzichtbare voelbaar gemaakt. In een wereld waarin lichamen steeds vaker worden gereduceerd tot pixels, data en prestaties, brengt The quiet ons terug naar wat het betekent om lijf te zijn: rauw, kwetsbaar en werkelijk. Een ode aan het lichaam in zijn puurste vorm.