Sloopkogel

Een man probeert zichzelf te begrijpen en sloopt onderweg vooral alles om zich heen

Zelfreflectie blijkt bij deze man geen rustig dagboekmoment met kruidenthee, maar een botsproef zonder gordel. Op zoek naar zelfbegrip sloopt hij onderweg vooral alles wat hij tegenkomt: zijn relaties, zijn ego, zijn interieur en bij vlagen ook zijn morele overtuigingen. Elke poging tot groei eindigt in brokstukken, gevolgd door de oprechte conclusie: 'Interessant… dit ging anders dan gepland.'

Met een nietsontziende eerlijkheid en een timing die je pas waardeert als het al te laat is, neemt hij je mee langs pijnlijke jeugdherinneringen, mislukte gesprekken met therapeuten en levenslessen die hij steevast leert op het moment dat ze geen nut meer hebben.

Ondertussen probeert hij volwassen te worden, wat vooral inhoudt dat hij Google raadpleegt met vragen als: Wanneer weet je dat je gevoelens echt zijn? en Is dit nog karakter of al een stoornis?

Deze voorstelling is rauw, pijnlijk herkenbaar en gewelddadig grappig. Het is een verhaal over proberen, falen en opnieuw proberen, maar dan net iets harder dan nodig. Over een man die zichzelf wil repareren met een hamer en zich vervolgens afvraagt waarom het blijft bloeden. Je lacht, je krimpt ineen, en soms doe je allebei tegelijk.